Pomoce edukacyjne

Szczególnie ciekawa jest ta ostatnia kategoria - potrzeby przystosowania ciężkostrawnej lub nawet trującej żywności do zjedzenia wymagają często długotrwałej obróbki cieplnej i innej. Ważnym powodem była też konieczność konserwacji żywności. Jeszcze innym, chronologicznie najpóźniejszym powodem, są potrzeby smakowe ludzi. Zadziwiające jest, jak wielka jest różnorodność pożywienia wykorzystywanego kulinarnie przez gatunek ludzki. W różnych regionach, zależnie od dostępności źródeł pożywienia i wielowiekowej tradycji, wykształciły się różne zwyczaje kulinarne.

Jego model teoretyczny marzeń zakładał, iż w ogóle wszystkie bardziej rozbudowane procesy myślowe, mają funkcje redukowania napięć i popędów związanych z potrzebami cielesnymi lub płciowymi, czy też agresją. Stwierdził nawet, że: „Ludzie szczęśliwi nie fantazjują, czynią to tylko ludzie niezaspokojeni” (za: Singer, 1980, s. 143). Z tą wczesną koncepcją psychoanalityczną wiąże się pomoce edukacyjne bezpośrednio pojęcie przeżycia khatarsi, które Freud zapożyczył od Arystotelesa.

Przeprowadzone, opublikowane eksperymenty, wydają się prowadzić do sprzecznych wniosków. Przykładowo badania mniejszości narodowych w Ameryce (Singer, 1980) wyraźnie ukazują, że te narodowości, których sytuacja jest pewniejsza, mają mniej trosk i zapewnioną w miarę bezpieczną przyszłość, marzą mniej niż przedstawiciele innych nacji, o mniejszej satysfakcji z życia. Z drugiej jednak strony, jak już było to wspomniane, fantazje pomagają ludziom radzić sobie z negatywnymi afektami, trudnymi sytuacjami, nudą, a więc osoby marzące więcej, powinny lepiej prosperować w nieprzyjemnych sytuacjach, osiągając wyższy poziom zadowolenia z życia. Powyższa rozbieżność i problem relacji zachodzących między marzeniami a ogólnym samopoczuciem i nastrojem, skłoniły mnie do skierowana zainteresowań w stronę tego tematu. Hostessa asfaltowa racjonalnie oznajmia kolorowe karteczki.